Bir liseli esmer kız Gözleri yıldız yıldız İri ve yağlı cüssesine inat, narin ve kadife sesli Yıldırım Gürses, öyle bir tercüman oluyordu ki ilk gençlik çağımıza… “Mesut bahtiyardan şarkılar dinlediniz” takdimiyle Zeki Müren de bakıp geçiyordu dünya penceresinden… Oysa ben bu gece yüreğim elimde Sana bir sırrımı söyleyecek idim Sevdanın protest hâli Ahmet Kaya’yı hangimiz sevmedik ki… Gümbür gümbür bir bağlamayla “Resital” nedir ondan öğreniyordu Gülhaneparkı ve o parktaki

Öğretmenlik gerçekten muhteşem bir meslektir. O, bir sınıf dolusu pırıl pırıl çocuklar, gençler... Ve "Ders zili" çalıp da sınıf kapısı kapandığında tüm o güzellikler senindir artık. Yemişim müfredatını da, müfettişini de, kırk dakika boyunca bambaşka bir dünyadır yaşanan... Özgürlük dedikleri şey tam da o kırk dakikadır zannımca! Üniversite öğrencisiyken üç ve dördüncü sınıflarda "Pedagojik Formasyon" dersleri ve de akabinde açılan sınavları geçerek "Öğretmenlik Sertifikas

“Gılgamış Destanı” tarihteki ilk yazılı destan olup Uruk Kralı Gılgamış’ın ölümsüzlüğü arayış serüvenini anlatmaktadır. Gılgamış...

Dağlar, yaylalar ve obalar Hemşinlilerin, deniz ve ovalar Lazlarındı; Hopa’da, Kemalpaşa’da ve dahi Lazlarla Hemşinlilerin hem birlikte...

Ne diyordu o şarkının bi yerinde? “Anlatır eski beni, şimdiki bana” Zaman, eski “beni” şimdiki “bana“ anlatmaya ayarlıdır esasında....

Şimdi bak ne anlatacağım; her harfi gerçek, hem de gepgerçek, gemgerçek, gesgerçek… Spesifik olmaya gerek yok, gereği de yok, sonuçta...

Soğuk bir kış günüdür. Padişah tebdil-i kıyafet avamın içine karışıp da, hâli ahval eylemek ister. Yanına başvezirini alıp yola çıkar....

Bir kere gıcık oldum ya herife, nereye gitsem zart karşıma çıkıyor. O koca ağzını yaya yaya, ya birine bir şeyler anlatıyor ya da...

Altı ahır, üstü hane, damı çinko sac sarılı ve totem bacalı evlerdi bunlar; birbirine uzak, tenhada ve kopkoyu o gecelerde ateşböceği...

“Sufiliği” yobazlıktan kurtarıp da Tanrı’yla baş başa kalabilmek için dünyevi hemen hemen her şeyi terk edip “melamilik” diye bilinen...

Kemal Tahir… Bu, onun “yazar adı” dır. Yani “mahlası” dır. Resmi kayıtlarda İsmail Kemalettin Demir’dir ve hepi topu altmış üç sene...

Yaşar Sinan… Nam-ı değer “Başkan” ! Akülü tekerlekli sandalyesinin ön tarafında makam bayrağı çubuğuyla şu Ordu vilayetinin esaslı ve de...

“Nerde Bir Türkü Söyleyen Görürsen, Korkma, Yanına Otur. Çünkü; Kötü İnsanların Türküleri Yoktur.” Neşet Ertaş Üzeri, altın yaldız...

Güzelliğin on par'etmez Bu bendeki aşk olmasa Eylenecek yer bulaman Gönlümdeki köşk olmasa Karanlık Dünya… 1952 yapımı, yaklaşık bir...

Seyyah oldum şu âlemi gezerim Bir dost bulamadım gün akşam oldu Kendi efkârımla okuryazarım Bir dost bulamadım gün akşam oldu Sinop…...

“Hababam Sınıfı” nın “Hababam” ı Rıfat “Sınıfı” da Ilgaz demektir. Esas sanatçılar, esaslı sanatçılar eserlerinden alır adlarını…...

Bin dokuz yüz seksen senesinin Eylül ayının on ikisinde günlerden cumaydı… Henüz sekiz yaşında bir çocuktum ya, sabahın telaşını, evimize...

Devir, tüm şiddetiyle 1990’lardı… Yıllar önümüzde sıralıydı, sıradağlar gibi… Dipçik gibi bir üniversite öğrencisiyim ve gençliğin doğası...

Yaşar Kemal “kendi Çukurova’sını yazamayan gerçek romancı olamaz” der. Usta’nın ömür sürdüğü, su içip ekmek yediği, gazetecilik yapıp da...

Yağmur yağarken, kar yağdığında güzeldir… Yani bence öyledir; tevellüt kallavi bir menzile erişince o keskin köşeler nahifçe...