2022 İzmir kitap fuarında [İBB Reisi Tunç Soyer’e göre “Smyrna” kitap fuarı] Kitabı önüme “Benim Gühane’m kitabı” konulduğunda bir an ürperdim. Kitabın yazarı, kendisini tanıtırken Gülhane Hastanesi’nden olduğunu söyleyince yakın geçmişte olanları isyanla karışık acıyla anımsadım: Gülhane Askeri Hastanesi, Türk Cumhuriyetiyle birlikte yıkılmıştı. Hatta Ankara’da yıllarca özenle yeniden yapılan büyük ve yurt dışındaki hastanelerden de daha güzel binasıyla ve birimleriyle birl

“Muhalefete Muhalefet Edilmez!” Karanlık vadilerde Türkleri avanak yerine koymuşlar, her yana selam çakıyorlar; “Helalleşiyorlar”  ve “Normalleşiyorlar!” Yetmeyince dağıtacak mavi boncuklar, tarihi çarpıtıyorlar ve her gün, her an azdıkça azan Azınlık milliyetçilerinin önünde eğiliyorlar; sınırları aşarak Türk düşmanları önünde de bayraklaşıyorlar! İçerde, dışarda yanaşacak, yamanacak  fenomen  arıyorlar ve aradıklarını Ortadoğu’da, Avrupa’da, kuzeyde, güneyde, batıda, doğuda

Türkiye Cumhuriyeti yönetimi, 1996’da hükümet oluveren, yeni rejim isteyen, köklü siyasal teşkilatın eline geçti. Rejimin kökten değişeceğini “demokrasi” diyerek görmekten kaçınan partiler ya hükümet ortağı oldular ya da sözde “muhalefet” gösterisiyle destekleyerek -tıpkı bugünküler gibi- halkı uyutmayı sürdürdüler. Oysa, T.C. devlet düzeninin kökten değiştirilebileceğini anlayan, tıpkı bugünkü gibi, sonucu umutla bekleyen başkaları da vardı. İdeallerini, amaçlarını, istekler

Zincirlenerek Kabe çevresinde kırbaçlanarak dolaştırılırken can veren, tulumbalarla gaz yağı püskürtülerek tutuşturulan Askeri merkezde, uyur uykularında yakılan genç Türk subaylarını unutma! Unutma! Suriye-Der'a istasyonunda vagonlarda, Arap cembiyesiyle boğazı kesilen Türk kadınlarını, yaşlıları, çocukları, yaralı askerleri... Unutma! Kumandan Mustafa Kemal'in askerlerini Halep'te arkadan vuran Faysal bin Hüseyin el-Haşimi eşkıyalarını! Ağzına "Türk" sözü yakışmayanların ve

Adana tren istasyonu kalabalıktı. “Bir devir bitiyor, yenisine giriyoruz” diye mırıldandı, “Uzun bir yola daha çıkıyoruz, ama yayan değil!” Tıslayıp duran lokomotifin yanından ayrılan memurlar bağırıyordu: "On dakika sonra hareket ediyoruz, kimse kalmasın! Fazladan eşya almak yok! Fazlası olanı indireceğiz ona göre!" Kumandan, pencereden dışarı bakıp uğurlamaya gelenlerle başını hafifçe öne eğerek vedalaşırken, Cevat Abbas’a son durumları sordu: "Musul'dan haber var mı?" "Ku

Tastamam 65 yıldır, yayılmacı eşkıya devletin modern silahlarına güvenerek yaşayan generaller, Başkumandan Mustafa Kemal Atatürk’ün subay...