Mavi Kanatlı Kelebekler, Kanatlarında Meleklerin Ruhunu Taşır…

“Artemis” e yani “Ölüm Çiçeği” ne konan mavi kelebeklerin kanadıyla huzur bulan melekler…

Mavi kelebekler kanatlarında meleklerin ruhunu, canını taşır…

Anlatacağım…

İnsana ve insanlığa karşı işlenen suçlar ne kadar profesyonelce planlanırsa planlansın ve deliller ne kadar itinayla yok edilirse edilsin, aradan onar onar yıllar geçer belki ama gerçekler muhakkak tüm çıplaklığıyla ortaya çıkar ve bir şekilde o hesap görülür.

Tarih, bunun milyonlarca örneğiyle doludur. Şimdi anlatacağım da onlardan biridir.

1990’ların başına kadar Yugoslavya diye bir devlet vardı, Avrupa’nın tam göbeğinde… Sosyalistti. Bugünkü Slovenya, Hırvatistan, Bosna Hersek, Kuzey Makedonya, Sırbistan, Karadağ ve Kosova 1991 yılına kadar Yugoslavya’ydı.

Yugoslavya dağılınca Sırplı faşist çeteler 1992-1995 yılları arasında Bosnalılara karşı, yirminci yüz yılda, Avrupa’nın göbeğinde vahşi bir soykırıma başladı. O coğrafya sosyalizmden sonra faşizme çok sert bir geçiş yapmıştı.

Köyleri, evleri basıyorlar bebek, çocuk, kadın, yaşlı demeden en vahşi yöntemlerle katledip, katlettiklerini de toplu mezarlara gömüyor, o mezarlar bulunmasın diye hem fiziki, hem de teknik bir dizi önlem alıyordu Sırplı faşist çeteler.

Şimdilerde o korkunç döneme dair yazılmış birçok kitap var ve Ayşe Kulin’in “Sevdalinka” sı en içimi oyan, en içlileri arasında en önde gelendir; parantez arası deyivereyim.

Tarihin bu devrinde, medeniyetiyle övünen Batı’nın kucağında yaşananlara herkes ama herkes seyirci kaldı o dönemde. Bakma sen şimdilerde hamasi nutuklar atanlara, hepsi mal mal seyretti bu vahşeti ve insanlık onuru adına ses çıkaranlara zulmetti mal mal bakanların, kudretten beslenen elleri.

Zulme ses çıkaranları da zulümle susturdular yani.

Yakınlarını kaydeden Bosnalılar, onlardan hiçbir iz bulamadılar ve hiçbir haber alamadılar. Ta ki 2000’li yıllara kadar…

O büyük insanlık ayıbının, suçunun üzerinden on yıl kadar zaman geçince bazı yerlerde açan armetis çiçekleri ve bu çiçeklere üşüşen mavi kanatlı kelebekler dikkat çeker… Bu zamana kadar imi timi bilinmeyen artemislerdeki ve mavi kanatlı kelebeklerdeki bu artışın, yoğunlaşmanın anlamlı bir anlamı var mıydı?

Vardı!

Artemisin bir diğer adı “Ölüm Çiçeği” dir.

Bu çiçek daha çok mezarlıklarda şenlenerek açardı ve o mezarlıktaki ölü sayısı, mezar yoğunluğu artemisin randımanına direkt olumlu etki yapar. Daha da ilginci şu mavi kanatlı kelebekler de gelir bu artemislere konar, artemisle beslenir.

Mavi kanatlı kelebeklerin işaret ettiği yerler kazıldığında tam üç yüz toplu mezarda, katledilmiş binlerce Bosnalının kemikleri bulunur; tarihin utanç resmi gün yüzüne çıkar.

Sonraki dönemlerde Sırplı faşist cellatlar, girdikleri deliklerden birer birer çıkartılıp yargılanır ve ağır cezalara çarptırılır; adaletin bir şekilde, ama er ama geç, tecelli edeceği bir kere daha hatırlanır, hatırlatılır.

Hiçbir kelebeğe, özellikle de mavi kanatlılara asla kıyma, onlar kanatlarında meleklerin ruhunu, canını taşıyor, o gün bugündür…