FAHRİYE ABLA

Fahriye Abla rolünde Müjde Ar ve Mustafa rolünde Tarık Tarcan… 1984 yılı yapımı filmin senaristi ve yönetmeni Yavuz Turgul’dur.

Esasen kaynağı Ahmet Muhip Dranas’ın aynı isimli şiiri olsa da filmin afişinden de anlıyoruz ki; biz şiirden anlamıyoruz aga!

Ya da anlayınca, kuvvetle muhtemel çok yanlış anlıyoruz…

Belki tam da anladığımız gibiydi Fahriye Abla ve biz, şiirden anlamadığımızı sanarak geçip gidiyorduk zamanda…

En güzeli, en iyisi suyu menbaandan içmektir.

Buyur; Fahriye Abla’ya…

Hava keskin bir kömür kokusuyIa doIar

Kapanırdı daha gün batmadan kapıIar

Bu afyon ruhu gibi baygın mahaIIeden

HayaIimde tek çizgi bir sen kaImışsın, sen

HüIyasındaki geniş aydınIığa güIen

GözIerin , dişIerin ve akpak gerdanınIa

Ne güzeI komşumuzdun sen Fahriye abIa

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi

SarmaşıkIarIa baIkonu örtük bir evdi

Güneşin batmasına yakın saatIerde

Yıkanırdı göIgesi kuytu bir derede

Yaz kış yeşiI bir saksı ıtır, pencerede

Bahçede akasyaIar açardı baharIa

Ne şirin komşumuzdun Fahriye abIa

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı

Tenin buğdaysı , boyun bir başak kadardı

İçini gıcıkIardı bütün erkekIerin

AItın biIezikIerIe doIu biIekIerin

AçıIırdı rüzgarda kısa etekIerin

Açık saçık şarkıIar söyIerdin en fazIa

Ne çapkın komşumuzdun sen Fahriye abIa

GönüI verdin derIerdi o deIikanIıya

En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya

BiImem şimdi hâlâ bu iIk kocanda mısın

Hâlâ dağIarı karIı Erzincan’da mısın

Bırak, geçmiş günIeri gönIüm hatırIasın

Hatırada kaIan şeyIer değişmez zamanda

Ne vefaIı komşumuzdun sen Fahriye abIa…