EY ALLAH’IM!
- Gürsel YILDIRIM
- 2 gün önce
- 1 dakikada okunur
İnanıyorum ki sen bilensin, görensin. Senden başka bu yaratılan alemin sahibi ve karar vericisi yok. Ancak senin yerine o kadar karar veren, bilen kişiler var ki, utanmadan yer ve gökyüzündeki alemi kendilerinin yönettiğini sanıyorlar. İşlerine geldiği zaman senin öğütlerini evirip çeviriyor insanlara çağrıda bulunuyorlar. Gönüllerimizi çeliyorlardır, yalanı doğru gibi söylüyorlar.
İşin zor.
Hatta halletmediklerini sana havale ediyorlar.
Bilemediklerini “Allah bilir” diyerek geçiştiriyorlar.
Kıydıklarına “Allah’ın işi” diyorlar.
Çaldıklarına “Allah’ın yolunda” deyip kasalarını dolduruyorlar.
Görmüyorlar.
Aç insanları, çalışanın hakkını vermeyenleri, işe girerken hakkı yenenleri, hastane kapılarında acı çekenleri, çocuklara musallat olanları, sokaklarda öldürülen kadınları… görmüyorlar.
Dünyanın hallerini bilmiyorlar. İnsanlığını yitirmiş, vicdanını karartmış liderlerin peşinde sürüklenen kendisini kahraman kurtarıcı ilan edenleri fark edemiyorlar.
Kendi kendime soruyorum; neden bazıları bazılarından farklı olduklarını sanıyor, senin yarattığın ürünlerden fazlasıyla yararlanıyor, kul hakkını yemekten utanmıyorlar.
Kendi kendime soruyorum; neden insanlar öldürülürken, savaşlarda çocuklar duvar diplerinde korku içinde titrerken, denizin soğuk sularında boğulurken, sınır kavgası deyip bir kurşun karşısında yere düşerken neredesin Allah’m.0
Sevgili Tanrım, senin adına o kadar çok yolsuzluk yapılıyor ki, neden susuyorsun! O kadar çok gönlümüzü üzüyor, bizim güzel duygularımızı sömürüyorlar ki, neden onların kulaklarını çekmiyorsun!
Toplanan paraları zevki uğruna kumara yatıranlara, on üç yıl partisinin liderliğini yapmış kişilerin umutlarımızı kırmasına, hırsı uğruna ülkeyi felakete sürükleyenlere neden fırsat veriyorsun!
Biliyorum işin çok, meleklerin bile bu yarattığın insanoğlu karşısında hayrete düşüyor. Sanki haksız kazançlı zenginleri, maaşına yüklü maaş ekleyenleri, vergi vermekten kaçanları seviyor gibisin ama gördüklerimi gördükçe, bildiklerimi bildikçe elbette inanmıyorum da biraz gönlüm kırık.
İnsanlara karşı güven duygumu yitirir oldum.
Güvencim sadece sana.
19 Temmuz 2026/Ordu
