Gürsel YILDIRIM

İnsanoğlu için en büyük zehir yalnızlıktır. Kendinizi çevrenizden, doğadan, arkadaşlarınızdan ayırdığınızda yalnızlık kümesinin içinde dolaşır durursunuz. Şevkat, merhamet, yardımlaşma gibi insani duygularını yitirir; kendinizi zamanın padişahı sanırsınız. Nokta sizsiniz ama yanınızda üç nokta, virgül, soru işareti … yoksa ve önünüze bir parantez açamıyorsanız denizin ortasında nokta olarak kalırsınız. Gıdanın zehiri giderilir, bedenin acısı giderilir ama ruhun acısı çok daha derindedir....

Oğlunun tıraşını hiç beğenmeyen baba, “Bu nasıl tıraş! Meletlinin eşeğini tımar eder gibi tıraş olmuşsun” deyince oğulcuk aşağılanmadan sıkılarak odayı terk etmiş. Şimdi burada aşağılanmış olan üç varlık var. Biri öncelikle Meletlinin eşeği; ikincisi aşağılanmış sayılan oğul; üçüncüsü Meletli olmak. Meletlinin eşeğinden başlayalım. Eşek iyi bir yol göstericidir. Eskiden yol açmak için eşek yüklenilir, yolun başlangıcından itibaren yürütülür. Semerindeki yükten dolayı eşek en uygun yolu seçer...

Karadeniz fıkraları meşhurdur. Anlayana davul-zurna gibi gelmez, düşündürücüdür ve tamamen yereldir. İşte böyle bir fıkra ile yazıma başlamak istiyorum. Cenikli ile Meletli askerlikte tanışıp iyi arkadaş olmuşlar. Bu dostluklarını terhis sonrası için de devam ettirmeye kavil etmişler. (sözleşmişler). Aradan yıllar geçmiş, Her ikisi de birbirlerini görmeye, hasret gidermeye çok niyetlenmişler ama o yıllarda yol yok, taşıt yok. En sonunda daha varlıklı olan Cenikli arkadaşını görmeye karar...