Bir “Yok”, Tüm “Var”ları Götürür

Yaşar Kemal’in dört kitaptan oluşan “Bu Diyar Baştanbaşa” adlı serisinin ikinci kitabı “Yanan Ormanlarda Elli Gün” dür…

Yaşar Kemal, enfes bir belgesel olan bu seriyi gazetecilik yıllarındaki seyahat ve gözlemlerine, araştırmalarına dayanarak edebiyatımıza kazandırmıştır; tavsiye ederim.

“Yanan Ormanlarda Elli Gün” ormanlarımızı ve orman muhafaza gibi idari hususları, o ormanlarla iç içe geçmiş yaşamı ve en nihayet orman yangınlarını anlatır. Orman yangınları nasıl başlar, niye başlar, nasıl yayılır, türleri… Bir kozalağın el bombası gibi fırlayıp da icabında iki yüz metre öteye kızılca kıyameti taşımasını…

“Yanan Ormanlarda Elli Gün” son ağaç yandığında, son çiçek kavrulduğunda, son kuş kapkara bir kömüre döndüğünde tüm yangınların kontrol altına alınacağı ironisini de ustaca işler.

Yanan ormanlarımız, ne ilktir ne de son olacaktır. Orman varsa orman yangını da hep var demektir. Yani her şey gayet sarih ve tecrübeyle sabitken esas sorun o “yok” lardır. “Var” larla birlikte hazır ve nazır bulunması icap edenlerdir…

Yani bu sınavda “bir yok” icabında “tüm var” ları götürebiliyor. Bu hep böyleydi…