Münih’te patlama!!!

Almanya güne Münih’deki saat 4-5 arasındaki patlama ile uyandı.

Bir kişi öldü.

Bir kişi yaralandı.

Sebep mi?

Münih polisine göre:

Aile içi anlaşmazlık.

Evet, yanlış okumadınız.

Bazen patlamalar, radikal ideolojiden değil, kahvaltıda hangi peynirin seçildiğinden de çıkabiliyor.

Ama bu patlama Almanya’daki ilk olay değil.

2020, Hanau. 9 kişi öldü. 4’ü Türk kökenliydi. Irkçı bir cani.

2024, Mannheim. Bir polis öldü, beş kişi yaralandı. Anti-İslam gösterisi.

2024, Solingen. Aşırı sağcılar sokakları savaş alanına çevirdi.

2024, Linz am Rhein. Polis karakolu saldırıya uğradı.

2025, Münih. Araçlı saldırı.

Liste uzuyor…

Almanya’da huzur, bazen gazetelerde “çok satan haber” olabiliyor.

Neden oluyor peki?

Aşırı sağcılar var.

Radikal Dinciler var.

Ekonomik eşitsizlikler var.

Göç politikaları var.

Uluslararası krizler var.

Ama en önemlisi: insan ruhu hâlâ insan ruhu.

Kırılgan.

Öfkeli.

Kontrolsüz.

İster ideoloji, ister aile içi mesele… Patlama her zaman kapıda.

2023 verileri diyor ki:

Politik motivasyonlu suçlar 60.028.

Aşırı sağcı suçlar %23 arttı.

Sol görüşlü suçlar %11 arttı.

Şiddet olaylarının sayısı korkunç.

Ama kimse şaşırmıyor.

İnsan, veriyi okuyor.

Ama hissetmiyor.

Çünkü rakamların hissi yok!

Bugün Münih’teki patlama bize hatırlatıyor:

Tehdit sadece dışardan gelmiyor.

Evimizde.

Ailemizde.

Komşumuzda da.

Patlamaya davetiye çıkaran küçük gerilimler var.

Büyüyünce haber oluyor.

Rakam oluyor.

İstatistik oluyor.

Almanya son beş yılda ne gördü?

Terör.

Şiddet.

Huzursuz toplum.

Aşırı sağcı ideolojiler.

Radikal dinci ideolojiler.

Aile içi anlaşmazlıklar.

Ve biz hâlâ sadece “şimdi ne oldu?” diyoruz.

Ve bir sonraki patlamaya hazırız.

Hanau. Solingen. Mannheim. Münih…

Farklı hikaye.

Ortak nokta:

İnsan ruhunun kırılganlığı.

Toplumsal kutuplaşmanın artışı.

Ekonomik ve sosyal eşitsizlikler.

Sadece polis yeterli değil.

Eğitim gerekiyor.

Sosyal hizmet gerekiyor.

Psikolojik destek gerekiyor.

Bunlar olmadan zincir kırılmaz.

Almanya bugün patladı.

Ama şaşırmadık.

Tarih işaret etti.

Veriler işaret etti.

İnsan ruhu işaret etti.

Huzur sadece güvenlik güçlerinin işi değil.

Toplumun işi.

Birbirimizi anlamak ve desteklemek işi.

Patlama sadece istatistik değil.

İnsan ruhunun aynası.

Toplumsal dinamiklerin aynası.

Ve bununla bir başka darbe daha geldi:

1810’dan beri her yıl milyonlarca turistin akın ettiği Oktoberfest, güvenlik/terör endişeleri nedeniyle geçici olarak kapatıldı.

Bira bardakları yerinde kalacak.

Ama sessizlik, patlamaların en gür sesi olacak.

Ve işte Almanya’nın bugünü: patlayan sadece sokaklar değil,yıllardır süren huzur ve güvenlik algısı.

Dilerim daha beteri olmaz…!