CHP'de mutlak sorumluluk

Mahkeme karar verir…

Siyaset ise hesap verir.

Bugün tartışılan sadece “mutlak butlan” değil.

Asıl tartışılması gereken, yılların biriktirdiği siyasi sorumluluktur.

Bir soru…

Bu kadroları kim kurdu?

Bir soru daha…

Son sözü yıllarca kim söyledi?

Bir soru daha…

Onca seçim kaybedilirken neden değişim bu kadar gecikti?

Bugün yaşanan tablo gökten inmedi.

Yıllar içinde inşa edildi.

Her yapının bir mimarı vardır.

Başarı sahipleniliyorsa…

Başarısızlık da sahiplenilmelidir.

Demokrasi bunun adıdır.

Muhalefet olmak, sadece iktidarı eleştirmek değildir.

Muhalefet olmak…

Güven vermektir.

Alternatif olmaktır.

Gerektiğinde sorumluluk almaktır.

Ben bunu sadece Türkiye’ye bakarak söylemiyorum.

1997 yılından beri Almanya Sosyal Demokrat Partisi’nin (SPD) üyesiyim.

Yaklaşık otuz yıldır şunu görüyorum:

Koltuklar kalıcı değildir.

Kurumlar kalıcıdır.

Liderler gelir…

Görevini yapar…

Zamanı gelince yerini bırakır.

Çünkü güçlü demokrasilerde insanlar değil, kurumlar yaşar.

Bugün CHP’de yaşananlar ( sebebi ne olursa olsun !) sadece CHP’nin meselesi değildir.

Bu, Türkiye’deki parti içi demokrasinin de sınavıdır.

Bir soru da tarihe…

Acaba bugün yaşananlar, yıllar önce CHP’den ayrılarak DSP’yi kuran Bülent Ecevit sürecinin benzerini mi doğuracak?

Kimse bunun cevabını bugün veremez.

Ama tarih bize bir gerçeği defalarca gösterdi:

Bölünen muhalefet büyümez; küçülür.

Ve asıl acı olan…

Bu yaşananlar, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu partiye yakışmıyor.

CHP sadece bir siyasi parti değildir.

Cumhuriyet’in yaşayan hafızalarından biridir.

Bu nedenle herkes…

Bir an durmalı.

Bir adım geri çekilmeli.

Sağduyuyu öne koymalı.

Kişiler gelir, gider.

Koltuklar değişir.

Ama kurumlar yıpranırsa, bunun bedelini sadece partiler değil, demokrasi öder.

CHP dağılmamalıdır.

Çünkü Türkiye’nin güçlü bir iktidara ihtiyacı olduğu kadar, güçlü ve kurumsal bir ana muhalefete de ihtiyacı vardır.

Ve son söz…

Türkiye genç bir ülke.

Siyaset de artık gençleşmeli.

Tecrübe yol göstermeli…

Ama geleceğin önünde durmamalı.

Çünkü yarını, dünü konuşanlar değil; yarına hazırlananlar inşa eder.