5 N 1 K…

Gazetecilik;

gücün sözcüsü olmak değil, gerçeğin tanığı olmaktır.

Alkışa göre yön değiştirmez, kalabalığın gürültüsüne kapılmaz.

Gazetecilik bir pusuladır.

O pusula bozulursa, yönünü yalnız gazeteci değil, toplum da kaybeder.

Bu nedenle objektif gazetecilik bir tercih değil, ertelenemez bir kamu görevidir.

Bu görevin omurgasında eskimeyen bir ilke durur: 5N 1K.

Ne oldu?

Kim yaptı?

Nerede ve ne zaman oldu?

Nasıl oldu?

Neden oldu?

Bu sorular gazeteciliğin süsü değil, vicdanıdır.

Cevaplanmayan her soru gerçeğin üzerini örter.

Varsayım haberi kirletir; yorum bilgiyle karıştığında güven yıkılır.

Objektif olmak duygusuzluk değildir.

Aksine ağır bir sorumluluktur.

Popüler olana mesafe koymayı, güçlü karşısında dik durmayı gerektirir.

5N 1K, gazeteciyi hızın değil doğruluğun tarafında tutar.

Haberi aceleye değil, hakikate teslim eder.

Ancak burada bir çizgi daha vardır ki, en az 5N 1K kadar hayati önemdedir:

Basın ahlak ilkeleri.

Basın ahlakına uymayan biri, gazetecilik sıfatını taşıyamaz.

Çünkü gazetecilik yalnızca teknik bir iş değil, ahlaki bir meslektir.

Yalanla hız, iftirayla etki, algıyla haber yapılmaz.

Haberle yorum arasındaki çizgiyi bilerek silen, kamuoyunu bilgilendirmek yerine yönlendiren anlayış gazetecilik değildir.

Basın ahlak ilkeleri vitrin için değildir.

Gazetecinin namusudur.

Yanlışı düzeltmek, kaynağı doğru kullanmak, masumu korumak bu mesleğin onurudur.

Gazetecilik güce yaslanarak değil, halka dayanarak yapılır.

Bugün sosyal medyada hüküm cümleleri haberden daha hızlı yayılıyor.

Herkes konuşuyor, herkes yazıyor.

Ama herkes gazeteci değil.

Gazetecilik;

5N 1K’ya sadakat,

objektifliğe bağlılık

ve basın ahlakına koşulsuz saygı ister.

Son söz nettir:

5N 1K’dan vazgeçen gazeteci yönünü kaybeder.

Basın ahlakını yok sayan ise gazetecilik sıfatını hak etmez.

Gerçek gazeteci;

etik kurallara uyan,

objektif haber yapan,

halkın gözü, kulağı ve dili olandır.