ERDEMİR ECEKEŞ

Demokrasimizin olmazsa olmazlarıydılar, kovuldular lakin bacadan girdiler, Türk siyasetimizin dördüzü olarak da anıldılar. Hoyratça ve de hukuk dışı 35 yıl yurdumuz güzel insanlarını yönettiler ve yön verdiler. Erbakan, Demirel, Ecevit ve Türkeş’ten söz ediyor, rahmetle anıyorum.

Atatürk’ün gençliğe hitabesindeki “Ey Türk Gençliği “ile başlayan sözleri kendilerine söylenmiş gibi algılamışlardır.

Kötü yönetimlerine karşın çevrelerinde yumak oluşturmak insanların bilgisizliğin ve acizliğin sonucu olsa gerek. Müslüman toplumların tanrısı ile liderlerine teslimiyetin uzun yıllar tipik örneği yaşanmıştır. 35 yıl dile kolay, şimdilerde onları hatırlayanınız var mı? Acıyı, yoksulluğu, açlığı, haksızlığı yaşayan insanlar nasıl oluyor da vazgeçemiyorlar anlamak olası değildir. Yalan, talan, soygun, din sömürüsü, adaletsizlik ve kokuşmuşluk üretmişler, Türk siyaset tarihinin karanlık sayfalarına gömülerek kaybolmuşlardır.

SÜLEYMAN DEMİREL; Baş aktördür, Çoban SÜLÜ, barajlar kralı, baba lakaplı başbakandı, şapkasını asla kaptırmayanlardandı, çok yaşa… “Ne vamış pirinç vadı da ben mi yedim” ve “benzin vadı da ben mi içtim” diyen ilk başbakanımızdır.

BÜLENT ECEVİT; Karaoğlan ile ünlendi, Kıbrıs Türklerine özgürlük kazandırdı ve devlet kurulmasını sağladı, Amerika karşıtı politika izlemesi nedeniyle dış ve iç sermayesinden çok çekti, yokluk ve kuyruklarla anıldı,

NECMETTİN ERBAKAN; Onun dışında Milli görüşçü yoktu, asıl mesleği makine mühendisidir, tatlıcı dükkânı açmamasına rağmen iyi bir kadayıf kızartma ustasıydı, batı karşıtlığı politikalarıyla oy avcılığı yapanlardandır. 27 kez hacı görevine gidişi de şık olmamıştır. En üzüldüğüm yanı servetinin şaibeli oluşudur, çocuklarının kavgası da bu nedenledir.

ALPARSLAN TÜRKEŞ; Türkçülükle ve de İhtilalcılıkla anıldı, milliyetçiliği kimselere bırakmadı ne yazık ki paraları İsviçre bankalarına yatırdığını çocuklarının bölüşüm kavgası sayesinde öğrendik.

Toprağınız bol ruhunuz şad olsun, siyasette devamlılık esastır, değişen hiçbir şey olmamıştır, tas da, hamam da aynıdır.

Sadece aktörler farklılaşmıştır, böyle gelmiş böyle gitmemelidir, Türk toplumu ne çekmişse körü körüne siyasi parti liderine teslimiyet ve itaat etmekten çekmiştir, derin yoksulluğu yaşaması bu nedenledir…