ASRI-SAADET MECLİSİ

Meclis daha ciddi, kaliteli ve ülkenin insanları için çırpınan vekillerin mekânı olmalıdır. Ne yazık ki böyle bir yapı ve anlayış görmek olası değildir. Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemiyle birlikte etkisizleştirilerek Cumhurbaşkanlığı noterine dönüştürülmüştür. Burası ülkenin bir trajedisidir. Zaman zaman toplumun çıkarlarından çok kendi çıkarları neyi gerektiriyorsa öyle davranmaları bunun açık kanıtıdır. Türkiye’nin buradan yeniden yapılandırılması, yeniden üretken olacağını zannederken nasıl tüketildiğini görmek üzücüdür.

 Anadolu’nun güzelim insanlarına yazık, seçimlerde oy veren, vermeyen için bir trajedidir, bu anlamda herkes aklını başına almalıdır.

Çalışan ve emekli insanlar arası denge ve eşitlik bozulmuştur, hakkaniyetten bahsetmek safdillik olur. Cumhuriyet tarihinde azınlık yandaşlara servet aktarılırken yoksullar ve emeklilere siyasetçiler tarafından bu denli zulüm yapılmamıştır.

Milletvekilliği bir meslek değildir, yasama yapmak üzere 4 yıllığına insanlara dayatılarak seçtirilen ve genellikle varlıklı kesimlerden oluşan bir topluluktan öteye bir şey değillerdir. Halk yoksullukla, sefillikle boğuşurken vekiller 2 yıl görev yaptıklarında emekliliğe hak kazanmaktadır.

Ne acıdır ki Türkiye Cumhuriyeti’nin gücü işçisine, çiftçisine, memuruna, emeklisine, geçineceği parayı veremiyor, üniversitelerine ödenek ayıramıyor, ayırmıyor, sıkıştığında mazereti belli olanaklarımız sınırlı, geçmişte olduğu gibi enflasyonu hortlatırız deniliyor. Ancak, meclis çalışanları, milletvekili danışmanları ve kendilerine gelince yetiyor, öncelikli olarak bu adaletsiz ve haksız uygulamadan bir an önce terk edilmelidir.

Hazineden siyasi partilere hazine yardımı yapılmasının nedeni, egemen güçlere teslim olma zorunluluğundan kurtulma ve halktan yana stratejiler üretmesi ve politikalar yürütmesine fırsat vermeleri savıyladır. Unutulmamalıdır ki bu para siyasetçilerin ve devletin parası değil halkın parasıdır, devlet ve de siyasetçiler halkın parasını halk adına yönlendiren bir örgütlenmedir.

Halk yoksullukla boğuşurken onlar asrı -saadet meclisinde zevk yapmaktadırlar. Cehalet, kör inanç ve çıkarcı zümre ile demokrasiyi katletmektedirler. Halkı eğitmeyerek, yoksul bırakarak, din ile uyuşturarak sonucundan yararlanmaktadırlar.

Demokrasi: Temel insan hak ve özgürlüklerinin esas olduğu bir yönetimdir. Demokrasi karanlık değil aydınlık bir rejimdir. Kimin ne olduğunu bilmek, saman altından su yürütmek isteyenlere göz yummamaktır, buraya kadar güzel. Ancak, halkımız gerçekten demokrasiyi kuram ve kurallarıyla yaşıyor mu? Nimetlerinden yararlanıyor mu? Aydınlık yüzüne yansıyor mu? Kimin ne olduğunu biliyor mu ya da saman altından su yürütmek isteyenleri bilebiliyor mu? Temel hak ve özgürlüklerini kullanabiliyor mu?  Elbette hayır. 

 Yaşananlar demokrasi oyunundan ibarettir, zira siyasetçiler saman altından su yürütüyorlar…