Unutulmak
Ölüm sonrasında unutulmak bir vefasızlık değildir, tam tersi yaşamın bir gerçekliğidir. Hayatın akışı, zor yaşam koşulları hafızalardan bir takım olguları silmektedir. Yaşamı boyunca kendilerini hayatları pahasına topluma adamış nice şahsiyetler ne yazık ki öldüklerinde unutulmak zorundadırlar.
Yaşarken en değer verdiğiniz en sevdiklerinizi öldüklerinde ne kadar anabiliyor ne denli hatırlayabiliyoruz ki!
Bayramdan bayrama değil mi?
Belki de insan doğasının acımasız ve en katı kuralı bu noktadır.
Şükrü Saraçoğlu, Ruhi Su, Aziz Nesin vs. Niceleri hiç hatırlayanınız var mıdır?
Siyaset, bilim ve sanat adına çok güzel şeyler yapmışlardır. Fenerbahçeli değilim ancak Şükrü Saraçoğlu kimdir sorusuna kaç Fenerli doğru cevap verebilir ki. Zira o şahsiyet 1940 yıllarında bu ülkenin saygın başbakanıdır.
Bu anlamda
Önemli olan onların doğum ve ölüm tarihleri değildir
Neler yaptıkları
Neyi ürettikleri
Topluma sağladıkları yararlılıkları onları ölümsüzleştirmektedir.
En önemlisi
Fikir ve felsefeleridir.
Yaşarken değer bulamayanlar öldüklerinde değer kazanmaları ayrı bir vakıadır. Bir yazar, şair, düşünür ve bilim insanı topluma güzellikleri vermekten öte ne düşünebilirler ki.
Halkı bilgilendirmek adına çoğu baskılara ve zalimliklere maruz kalarak cezaevlerine tıkılmışlardır, yapılan uygulamalar onları hiçbir zaman yıldırmamıştır.
Topluma vermiş oldukları mesajlar halen anlamlı ve de günceldir.
Tüm bunlar onları anılmaktan çok yaşatmaktadır.
