Park Sorunu...

Şehir dediğimiz şey sadece binalardan ibaret değil.

Şehir, içinde yaşayan insanların hayatını ne kadar kolaylaştırabildiğiyle anlam kazanır.

Ve kabul edelim…

Bugün Türkiye’deki birçok Türk şehrinde en basit kriz:

Park yeri bulmak.

İster büyükşehir isterse,

sözde nefes alan şehirlerinden biri olsun.

Ama o nefes, akşam direksiyon başında daralıyorsa…

orada beton değil, akıl eksiktir.

*

Neden insanlar sabah gözünü açtığında ilk gördüğü şey deniz değil de,

camının önüne park etmiş yabancı bir araç oluyor?

Neden biri evinden çıkarken kapısını değil,

kapısının önünü kapatan arabayı düşünüyor?

Neden komşuluk, bir tampon mesafesine indirgeniyor?

Ve daha acısı…

Ambulans o sokağa girebiliyor mu?

İtfaiye o dar yoldan geçebiliyor mu?

Çöp kamyonu “bugünlük vazgeçtim” deyip geri mi dönüyor?

Bunlar detay değil.

Bunlar bir şehrin medeniyet seviyesi.

*

Almanya bu meseleyi yıllar önce çözmüş.

Öyle büyük laflarla değil…

Basit kurallarla.

Adı da belli:

Anwohnerparkausweis.

Yani İkamet edenler için park izni..

Yani…

O sokakta yaşıyorsan,

o sokağın park hakkı da sana ait.

Ama öyle “ben geldim, bıraktım, gittim” yok.

• O mahallede gerçekten yaşayacaksın.

• Aracın ya senin olacak ya da sürekli kullandığını belgeyeceksin.

• Herkese bir tane hak. Fazlası yok.

Kural net.

İstisna yok.

Başvurusu mu?

Belediyeye gidiyorsun ya da internetten yapıyorsun.

Kimlik, adres, ruhsat.

Bitti.

Hatta evinde çıktısını alıp camına koyuyorsun.

Pahalı mı?

Hayır.

Yani mesele para değil.

Mesele düzen.

Hem Belediye’ye gelir.

Hemde sakinlerine hizmet !

Peki dışarıdan gelen?

Tabii ki o da park eder.

Ona gösterilen yerlere !

Ama misafir gibi.

Saatlik park eder.

Ücretini öder.

İşini bitirir, gider.

Kimse kimsenin kapısının önüne çadır kurmaz.

*

Gelelim bize…

Herkes şikâyetçi.

Herkes haklı.

Ama sistem yok.

Araç sayısı artıyor.

Plan yok.

Sokak aynı sokak…

Ama artık kimsenin değil.

Oysa çözüm hazır.

Yıllardır uygulanıyor.

İsteyen alır, uygular.

İstemeyen…

Toplantı yapar.

Burası Türkiye der geçer!!!

*

Belediyeler eğer gerçekten fark yaratmak istiyorlarsa,

Vizyon arıyorlarsa,

Kalıcı bir iz bırakmak istiyorsa…

Başlayacağı yer burası.

• Mahalle sakinine park hakkı

• Yıllık makul ücret

• Dışarıdan gelene süre sınırı

• Sıkı denetim

Hepsi bu.

Ne köprü lazım…

Ne tünel…

Sadece karar.

*

Çünkü şehir yönetmek…

Yol yapmak değildir.

Çöp toplamak değildir.

Sabah evinden çıkan birinin,

ilk iş olarak kavga etmemesini sağlamaktır.

Çocuklarının gözü önünde PARK yüzünden darp edilen Ebeveynleri korumaktır.

Özetle insanı rahatlatmaktır.

*

Dilerim ki şehirlerimizi yönetenler bu uygulamayı hayata geçirir.

Dilerim ki bir ilki gerçekleştirirler

Ve dilerim ki birgün insanlar…

Sabah camdan baktığında,

evinden dışarı adım atınca,

yabancı bir araba değil,

kendi ŞEHRİNİ görür.