Men dakka dukka!

Hani o meşhur “üç maymun” var ya, beri yandaki “görmedim”i, ortadaki

“duymadım”ı, öte yandaki de “söylemedim” sembolize eden üç maymun… Üç meşhur maymun! Kime sorsan bilir, şıp diye anlar, şak diye de gösterir.

“Bana ne la” cılığın temsili üç maymun… “Çok da umrumda” cılığın evrensel sembolü… Bencilliğin, korkaklığın, sinmişliğin, yılmışlığın, zübüklüğün resmi…

İşin aslı öyle değil, biliyor musun! Hatta “bana ne la” nın tam tersi.

O beri yandaki var ya, hani şu “görmedim” i sembol eden “kötülüğe gözüm kapalı” demektir o! “Kötüyü, kötülüğü görme” demektir.

Ortada “duymadım” diye kulaklarını kapatan “kötü sözleri duymadım” demektir. Kötü sözden kasıt, cahille sohbet, gıybet, hamasi nutuk, küfür, boş ve kötülüğe dair lakırdıdır!

Öte yanda, iki eliyle ağzını kapatan “söylemedim” i temsil eden aslında “ağzımdan kötü söz çıkmasın” demektir. Öyle ya, istediğini söyleyen istemediğin duyar!

Men dakka dukka!

O üç maymun var ya, o üç maymunun üçü birden kötülüğe, kötüye karşı erdemli tavırın, erdemli ve omurgalı duruşun sembolüdür.

Bu kadar güçlü ve felsefi bir ikon, nasıl, hangi ara ve neden “bana ne la” clığın sembolüne evrildi, manipüle edildi, valla hayret!