Eğitim Ekonomi ve Çöküş

İnsanları alışkanlıklarından ve aykırılıklarından kurtarmak zordur, yaşanan olumsuzlukların kaynağı kötü eğitim ve eşitsiz ekonomidir. Eğitim birliğinin bozulması ve özel okullar ve hastanelerin açılması ekonomik dengeleri alt üst ederek sağlıksız insan topluluğu yaratmıştır.

Dinsel düşünce bozulur, ahlakı değiştirir, dürüstlüğü ortadan kaldırır.

Böylesi toplumlarda her türlü olaylar sıradanlaşır. Eğitim sistemi yetersizse gençler mesleklerinde bilgi ve beceri kazanamadığında verimlilik düşer. Üretim kalitesi azaldığı gibi bilim devre dışı kalır teknoloji üretimi azalır, dışa bağımlılık artar. Gelir dağılımı adaletsizliği geniş kitleleri olumsuz etkiler.

Dayanışma ve işbirliğinin yok edilmesi üretimin azalmasına, tüketim çılgınlığının yaşanması ve sürekli zam yapılmasına ve vergilerin artırılmasına yol açar. Liyakatsizlerin görevlere getirilmesi kalitesiz hizmeti doğurur, adaletsizliği artırır, gençlerin umutlarını kaybetmesiyle dızla dışa göç başlar. Yönetenlerin kibirli ve gösteriş meraklısı olmaları yalakalar ile riyakârların türemesi toplumun çöküş alametleridir.

Ekonomik olumsuzluk kanser hücresi gibidir, insanları yer bitirir. Emek, alın teri, çocuklarının geleceği heba olur.

Dünyada iki tür insan var olur, biri çok zengin ve mutlu ya da fakir ve mutsuz.

Tüm ekonomik işleyiş zenginlere göre düzenlenmektedir. Vatan savunmasında bile zenginler bedel verir, askerimiz fakirdendir.

Bir toplumda hızla zenginleşenlerin bazıları daha zeki insanlar değillerdir, daha ahlaksız ve fırsat düşkünü insanlardır.

Çağdaş ve bilimsel eğitimden yoksun ve üretmeyen toplumlar dışa bağımlı muhtaç ve çökmeye mahkûmdurlar…