Barınak sınavı…

Ordu…

Fındığıyla, yaylasıyla, deniziyle anılması gereken bir şehir.

Ama bugünlerde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde dahil köpek ölümleri ile konuşuluyor.

Üstelik “iddia” diyoruz, çünkü hukuk devleti bunu gerektirir.

Ama vicdan, bazen mahkeme kararını beklemez.

Bir barınak düşünün…

Adı “bakımevi”.

İçinde bakım yok, şefkat yok, yaşam yok.

Görüntüler sosyal medyaya düşüyor.

Vatandaş üzülüyor.

Haklı olarak infial oluşuyor.

Sonra ne oluyor?

Meclis devreye giriyor.

Araştırma önergesi…

Soru önergeleri…

Yani mesele artık sadece Ordu’nun değil, Türkiye’nin meselesi oluyor.

Peki soralım:

Ordu gibi bir şehrin, hayvan barınağı görüntüleriyle ülke gündemine oturması itibar kaybı değil de nedir sorumluları nasıl uyuyor?

Bir şehir düşünün…

Sorunu çözemediği için Meclis’e taşınıyor.

Denetlenemediği için savcılara işaret ediliyor.

Yönetemediği için kamuoyuna açıklama yapmak zorunda kalıyor.

Ve açıklamada ne deniyor?

“Son derece üzücü ve kabul edilemez.”

Güzel cümle.

Ama yetmez.

Çünkü mesele üzülmek değil.

Mesele sorumluluk.

Eğer bu barınakta ihmal varsa,

Eğer görevini bilerek yapmayan varsa,

Eğer “nasıl olsa kimse görmez” rahatlığı varsa…

O koltuklar boşaltılmalı.

O görevler sonlandırılmalı.

O dosyalar savcılığa gitmeli.

Çünkü hayvan hakkı, süslü bir afiş meselesi değildir.

Canlı hakkı, belediye bülteniyle geçiştirilemez.

Herkesin dileği gereğinin ADİL bir şekilde yapılması!

Burada bir noktayı da teslim edelim.

Bu konuyu Meclis gündemine taşıyan,

Araştırma ve soru önergesi veren,

“Bu iş örtbas edilmemeli” diyen tüm milletvekilleri…

Siyasi kimliklerinden bağımsız olarak,

Demokrasi adına, hukuk devleti adına,

Canlıların yaşam hakkı adına doğru bir refleks gösterenler….

Zaten o insanlar;

aynı titizliği,

Çevre kirliliğinde,

İmar rantında,

Kamu zararında,

Şehirle ilgili diğer tüm olumsuzluklarda da aynı duyarlılığı gösterenlerdir

Çünkü demokrasi, sadece seçim sandığı değildir.

Demokrasi, sessizlerin sesi olabilmektir.

Ve bazen o sessizler konuşamaz…

Sadece bakar.

Bir köpeğin gözleri gibi.

Son söz mü?

Ordu, bu olayla sınav veriyor.

Ya “biz burayı temizleriz” diyecek…

Ya da “alışın” diyecek.

Ama bilinmeli ki:

Bir şehir, içinde yaşayan huzurlu insanlar kadar barınağındaki canlar kadar güzeldir.

Ve vicdanını kaybeden bir şehir,

Sadece haritada durur…

Ama tarih onu affetmez(!)