Sürü...

Hayvan ile insan yaşam biçimi ve davranışlarında benzerlikler gözlemlemek olasıdır. Tek başına ya da sürü şeklinde yaşadıkları görülmektedir. Kimi hayvan yalnız başına yaşamı tercih ederek hayatta kalırken koyun, keçi vb. hayvanlar sürü halinde bir çoban ya da sahipleri tarafından gözetilerek koruma altında yaşamaktadır.

Aynı benzerlikleri ve davranış biçimlerini insanlarda da görmek şaşırtıcı değildir. Birey olabilenler yaşamlarını tek başına özgürce sürdürmeyi tercih ederken, cemaat ve tarikatlara tabi ve teslim olanlar sürü halinde biat ederek köle olmaya mahkûm yaşıyorlar.

Nasıl ki sürü halindeki hayvanlara çobanlar yön verip hükmediyorsa, insanlarda bağlandıkları cemaat ve tarikatlarda kör ve bağımlı yaşıyorlar.

Oysa bir gerçek vardır, insanları hayvanlardan ayıran şey akıldır…

Yeryüzünde her şeye hükmedebilen insanların tıpkı hayvanlar gibi sürü yaşamayı ve köleleşmeyi tercih ediyor olmaları tipik bir hayvan davranışıyla eş değerdir.

İlk insanların hiçbir düşünceleri yoktu, önce kollarını ve bacaklarını kullanmasını öğrendiler. Atalarının deneyimlerinden yararlanarak geliştiler, ilkellikten kurtularak giderek anlama ve sonuç çıkarmaya yöneldiler.

Ateş yakıyor, gök gürültüsü korkutuyor, yel sürüklüyordu uzun süre bu etkilerin nedenlerini düşünmeden katlandılar daha sonra düşünmeye ve anlamaya başladılar. Mağaralardan çıkarak kentleşmeye ve modernleşmeye başladılar, bilimle tanıştılar.

Böylesi gelişen insanlığın modern dünyada hayvanlarla benzerlikler göstermeleri kabul edilemez.

İnsanlığın var olduğu süreç içerisinde derebeylik, şeyhlik, sultanlık, padişahlık gibi acımasız ve zalim yönetim süreçleri sonrası Cumhuriyet aydınlığı demokrasiyle kimliklerine ve özgürlüklerine kavuşmuşlardır. Bağımlı ve sürüleşmeyi tercih edenler ise kul olmaktan kurtulamayacaklardır.

Şu düşündürücüdür ki bu coğrafyanın insanları tanrısı, cemaat, tarikat ve siyasi liderlerine koşulsuz teslimiyet göstermeleri onları sürü olmaktan uzaklaştıramamıştır.

Acı olan da budur…