Devletini Arayan Fındıkçı

Öncelikli olarak Çukobirlik, Tariş, Fiskobirlik gibi üretici birlikleri ve kooperatiflerin kapatılması ya da işlevsiz bırakılması köylüleri sahipsiz ve öksüz bırakmıştır. Sonrasında serbest piyasa koşulları ve alt yapısını oluşturmadan gözlerini para hırsı olan bazı tüccarların insafına terk etmişlerdir.

Tüm yaşanan aymazlıklardan üreten köylüler şüphelenmemiş kuşkulanmamışlardır, üretici birliklerinin binaları ve arsaları dağıtılmış talan edilmiştir.

Fındık alımıyla görevlendirilen devlet kuruluşu TMO fındık alımı esnasında üreticilere yoktan sebeplerle eziyet ettiği, fındık randımanını düşük getirdiği söylenirken üreticilerin söz sahibi olmadığı, olduğu takdirde de fındığı almadıkları söylenmektedir.

Devlet denilen erk, bakanlıkları ve kurumlarının gözleri kör kulakları sağırlaşarak üreticilere uygulanan zulmü seyreder olmuşlardır. Pamuk, zeytin, narenciye, şeker pancarı, buğday, çay, soğan ve fındık üreticileri kaderleriyle baş başa bırakılmışlardır.

Diğer ürünlerin aksine ihraç ürünü olduğundan ötürü fındık dolar kazandırmaktadır.

Fındık alım satımıyla uğraşan hiçbir ticaret erbabı zarar etmediği gibi büyük bölümü % 100 kar etmektedirler. Öyleyse bu denli acımasızlık, zalimlik ve haksız kazanç nedendir. Fındık üreticilerinin emekleri alın terleri ve çocuklarının geleceklerinin çalınmasına göz yumanlar utanmalıdırlar.

Yaşanan aymazlıklar sonrasında fındık üreticileri devletini aramaktadır. Ya da devlet adına siyaset yapanlar çiftçileri desteklemediklerini ilan etmelidir.

İvedilikle yabancı FERRERO firmasının ticari lisansı iptal edilmelidir.

Bir yıl öncesinde 10 TL olan ekmek 20 TL, 700 TL olan tüp 1400 TL, elektrik, su, telefon giyim ve gıda maddeleri % 100 fiyat artışı görülmektedir.

Ne acıdır ki bir önceki yılda 300 TL ye kadar satılan fındık yeni sezonda 170 ile 180 TL aralığında fındık tüccarları tarafından satın alınması insafsızlıktır. Fındık bölgesi milletvekillerinin bu zulme seyirci kalmaları şaşırtıcı ve düşündürücüdür.

Tarım ve Orman Bakanlığı, Ticaret bakanlığı ve rekabet kurulunu görev yapmaya ve yaşanan bu haksızlığın giderilmesi gerekmektedir.

Sistemleri kurulmamış kaderlerine terk edilmiş üreticilerin ellerinden mallarını ucuz fiyatlara alarak hızla zenginleşen bazı tüccarlar daha zeki insanlar değillerdir, tam tersi daha ahlaksız insanlardır.

Hırsızlık; aç ve yoksul bir insanın para mal ya da eşya çalmasından ibaret değildir. Hırsızlığın en büyüğü fındık üreticilerinin emeklerini, alın terlerini, umutlarını ve çocuklarının geleceklerini çalanlardır.

Fındık bölgesi siyasetçileri devletini arayan fındıkçıların çığlıklarını duyun artık…