GERÇEK ÖLÜM

İnsanlık değerleri çürümüş kokuşmuş ve omurgasızlaşmıştır. Koku insanın yaşamını güdüler çoğu zamanda kişileri köpekten beter yapar.

Toprak kokusu, gül kokusu, gaz kokusu, kadın kokusu, ter kokusu, kan kokusu ve en tehlikelisi ise para kokusudur. Kokmak ile kokuşmak arasındaki fark ise kitaplar dolusu anlam yüklüdür.

Bugünlerde ulusumuz kokmuyor kokuşmaktadır. Nereye el atsan çürümüş dökülüyor, tiksindirici bir koku insanın genzine doluyor, içi daralıyor, bu kokuşmuşluğun kökeninde ne var.

Para!

Bazı Türk sağcı politikacılarınca egemenleşen parasal liberal ekonomi tutkusu insanların kanına girmiştir.

Varsa yoksa para!

Çalışmak, üretmek, bölüşmek yerine, zahmete girmeden alın teri dökmeden asalak yaşam sürmek yeğlenilmiştir. Paradan para kazanmanın kutsal kitapta lanetlendiğini Müslüman olan bu ülke politikacıları ve halkı bilmiyor mu? Faizcilik, tefecilik, üçkâğıtçılıkla sonunda başımız göğe erdi. İnsanlar birbirini söğüşler oldu, en kolayı ise devleti kazıklamak.

Bu topraklarda aşırı zenginliği hortlatırlarken, yoksulluğu zalimce derinleştirmişlerdir. Yoksullar, emekliler ekmek kuyruklarında can verirken, zenginler kuyumcu ve döviz bürolarında birbirini ezmektedir.

 Oysa insanlık ilkeleri ile yaşamalıdır.

 Yalan, hile, zalimlik ve adaletsizlikle yaşam sürenlerin içleri koflaşmış ayakta olmalarına rağmen aslında ölüdürler.

Bu bağlamda

Gerçek ölüm; Bedenin yaşamsal işlemlerine son vermesinden ve konuşarak yaşayanlara zarar vermemesi için toprağa gömülmesinden ibaret değildir.

Daha hayatta iken hayatın körleşmesi bu yüzden her türlü rezillikler ve haramı işlemekte sakınca görmeme halidir.