Gürsel YILDIRIM

Günler Hamsi Derneği’nin lokalinde tatlı sohbetler, atışmalar, siyasette ağırbaşlı yorumlar yapılarak geçiyordu. İki masa okey oyununa, iki masa kağıt oyunlarına ayrılmıştı. Diğer üç masa sohbetin kaymak yeriydi. Hani tartışmalar da yok sayılmazdı ama en sonunda kolkola çıkılır, evlere dağılınırdı.      Bir gün iki polis ellerinde zarfla derneğe geldiler. Başkan Y beyi sordular, tebligat yapacaklarını söylediler. Ertesi gün Y bey ilçe savcısının yanına gitti. Savcı haklarında şikâyet...

“Beni duyuyor musun yiğidim?”      Gözlerimi bir açıversem, ah! Göğsüme bir dağ oturtmuşlar gibi ağırlık altındayım. Fidanlarımın ağaç olduklarını, bazılarının dallarından meyveler toplandığını görüyorum. İşte yine o ses:      “Hamedcik! Bizden bir isteğin, bir vasiyetin var mı?..” (Mihmandar / İskender PALA)      Yusuf bey uysal, söz dinler ve sözü dinlenir, hoşsohbet, yardımsever biriydi. Emekli olduktan sonra mahalle kahvesinin aranan kişisi olmuştu. Otuz iki yıl devlet görevi yaptıktan...

Türkçemizin hiçbir dilde olamayan ifadelerine bayılıyorum. Halk kültüründen doğan bu ifadeler günümüze de aktarılabilse dil zenginliğimiz ortaya çıkar, yabancı dil kullanımındaki özenti de kaybolur.      Benim coğrafyamda uzun kış gecelerinde erken yenen yemek sonrası yatmak yerine konu komşunun konukluğuyla hoş sohbet saatler geçirilirdi. Anılar anlatılır, birbirine nazik dokunmalı sözler söylenir, atmalarda bulunulurdu. Demli çay höpürdedilirken ortaya gümüş tepsi içinde konmuş leblebiler,...