Osman Kademoğlu

YASON’U DÖNERKEN Çamburnu fenerinden uzaklaştıkça dağların rengi koyu yeşilden lâciverte ve lâcivertten mora dönüyordu. Dağların gölgesinden çıkmış poyrazın özgür ve hırçın estiği açık sulara gelmiştik. Burada dalgaların tepesi köpükleniyor deniz diş gösteriyordu, dalga yüksekliği yer yer yarı beli aşıyor omuz boyuna ulaşıyordu Şükrü reis; “Sakın ayağa kalkmayın oturduğuz yere sıkı tutunun!”  dedi. Poyraz denizi sancak (sağ) baş omuzluktan geliyor tekne talazlıklara kadar suya gömülüyordu....

ÇAMBURNU FENERİNDE MOLA Argun ağbim Boztepe’yi göstererek - Çocuklar bakın bakalım bizim evi ilk kim bulacak? dedi. Yelkenli Recai bey köşkünün önünden geçerken Mahmut Nesrin ve Osman elini gözüne siper ederek bakıyor üstkatı çıkmalı, üçgen çatılı, pencereleri kepenkli, çividi beyaz badanalı evi arıyorlardı. Evin bahçesi denize kadar uzanıyordu.  Dört basamak taş merdivenle inilen gül kokulu bahçede saçak tahtaları dantel gibi oymalı altıgen çatılı kameriye, fıskiyeli oval havuz, çiçek...

IĞRIP KAYIĞI - ORDU'YA VEDA 1950 yılı güz mevsiminde yapraklarla birlikte gökyüzünün dağların denizin rengi soluyor güneşin feri ayın ışığı azalıyordu. O sarıbaharda amansız bir fırtına çıktı Ordu Kale arasındaki Koçboynuzu yolu oluk oluk akan selden, ağaçları söken yelden, yeri göğü ışıtan şimşeklerden düşen yıldırımlardan, yuvarlanan kayalardan kapandı geçilmez oldu. İnsanoğlu kuş değil ki uçsun teyin değil ki kaçsın. Ordu’nun sarı solgun güz günlerinde sılasına gurbetine ulaşmakta çaresiz...