OĞUL YA ÖLÜRÜM YA KALIRIM...

Annem doksan altı yaşına gelmişti. Ordu'daki evinde yaşama tutunmaya çalışıyordu. Son bir kaç seneye kadar kendi gereksinimlerini karşılayabiliyordu. Son yıllarda ise kız kardeşlerim onu hiç yalnız bırakmadılar. Onlara çok teşekkür ediyorum. Fedakarlıkları unutulmaz.

Annem çok şanslı bir kadındı. Aynı zamanda da hırslı ve kararlı. Dün onu kaybettik. Yeşilce'de ki ebedi mekanına yerleştirdik. Rahat uyusun artık. Sonsuza dek dinlensin. Mekanı cennet olsun.

Geçenlerde ziyaretine gittiğim bir günde: "Oğul ölür müyüm, kalır mıyım. Şu babanın çerçevelettiği resmin altında bir resmimi çek de hatıra kalsın" demişti.

01.03.2025 tarihinde sonlanan yaşamı, yaklaşık yüz yıllık bir ömürde karşılık buluyordu. Üç gündür gerek yurt dışından gerek yurt içinden binlerce sevenlerimizin ve sevdiklerimizin taziye dileklerine yanıt verememenin üzüntüsünü yaşıyorum. Gerek tel, gerek mesaj gerekse de sosyal medyadaki iletileriniz teselli kaynağımız oldu. Yoğunluk nedeniyle iletilerine yanıt veremediğim sevdiklerimden şimdiden özür diliyorum.

Yoğun kış münasebeti nedeniyle karla mücadele vererek yolların açılmasını sağlayan, araç yardımında bulunan Mesudiye Belediye başkanı Cengiz Koçyiğit ve ekibine, Yeşilce deki hizmetlerinden dolayı Yeşilce Muhtarı Engin Beceren ve ekibine, Ordu'da bizi konuk eden değerli iş adamımız Ergin Karlıbel’e, Kanal 52 TV yöneticisi Fatih Özdemir’e, Emniyet müdürü Ayhan Karaduman’a, uzaktan yakından cenazeye katılım sağlayan siyasilerimize, sivil toplum örgütlerimize, köy muhtarlarımıza ve tüm katılımcılarımıza çok teşekkür ediyorum.

Bize yalnız olmadığımızı, değerli olduğumuzu hissettirdiniz. Bizimle paylaştığınız için acılarımız azaldı. Esen kalın.