Bakan Çay İçmişti, Biz İnanmıştık: Kazım Koyuncu’yu Öldüren O Büyük Yalan!

Cahit Aral...

Özal’ın Anavatan Partisi’nde, kısaca ANAP, Sanayi ve Ticaret Bakanı’ydı, Elazığ milletvekili...

1986 yılında Çernobil’de bir nükleer santraldeki patlama ardından radyasyon sızdığında, sözüm ona çağ atlayan Türkiye’nin seçilmiş üstünüydü...

Sızan o radyasyon bulut olup da üzerimize geldiğinde ve de yağmur olup önce çayımıza, sonra fındığımıza ve illa da karalahanamıza, darımıza yağdığında...

Aklı erenlerimiz “Yemeyim, içmeyin. Şimdi değilse on sene sonra kanserden öldürecek içtiğiniz çay, yediğiniz ekmek” dedi ya...

“Hadi oradan çapulcular” deyip, itibarsızlaştırmıştı Cahit Aral ve de o zihniyet.

Sonra... İnce belli bardaktan tavşankanı çay içmişti hüpleterek çok sayın(!) ve de muhterem bakan. O içti biz baktık. O bakan, biz güdülen...

“Bak ben içtim” diyerek...

“Oldu da bitti maşallah” mesajı vererek, içti bir şeyler Cahit Aral!

Cahit Aral...

Briyantinli saçları, üst dudak üstünde itinayla inceltilmiş bıyıklarıyla “Devlet Baba” dedikleriydi ve inandık.

Kazım Koyuncu da inananlardı mesela... Cerrahpaşa’nın türküsünü yaktırdı Volkan Konak ‘a bu büyük yalan, ağıttan acılı... Volkan Konak ve ailesinde kanserden ölenler de inananlardandı.

Efendim!

Eşek dediğinin en bariz özelliği nedir?

İnat değil mi!

Eşek inadı!

Zooooorrttt! Yanlış!

Eşek, bir noktaya gelip de zınk diye çakılınca ve öldür Allah bir tek adım atmayınca bu, inattan değil tecrübedenmiş.

O ki eşek, bir adım daha atsa tam o noktada bir olumsuzluk yaşamıştır evvelinde ve de bunu kodlamıştır.

Eşek dediğin aynı boku iki kere yemez!

Haaaa bak bir şey daha! Cahit Aral ve de ANAP için şu yazdıklarımı o gün yazmış olsaydım, güneş yüzü göstermezlerdi. Zaman, azizim zaman; her derde deva... Su akar yatağını bulur.

Akıllı ol; anlayan anladı.