Amcam Yaşar Kemal...

Bu topraklar Yaşar Kemal’in, Nazım Hikmet’in beslendiği topraklardır… Kendine “yazar” diyene “şair” diyene bir “höst” deme hakkın hep saklıdır.

Yazmayı, okumayı, şiiri sevmek başka, yazarlık, şairlik başka. La oğlum, taşıdığın ismi bile başkaları koymuşken, sen hayırdır; yazarım, şairim diye fink atıyorsun.

Destur!

Denk dur!

Yaşar Kemal, yürümekten bitecek hâle gelene kadar yürürmüş, öyle çok severmiş yürümeyi yani. O muazzam romanların kurgularını, zaman ve mekan oturtmalarını hep yürüyerek yapan usta “ben, romanlarımın yazımını yürürken yapıp bitiririm aslında” dermiş…

Sık sık Kadirli’ye, doğduğu Hemite Köyü’ne gelir, dağ bayır gezermiş, yanına ekseriyetle yeğeni Sadık Gökçeli’yi de alarak.

“Sadık” Yaşar Kemal’in babasının adıdır. Yaşar Kemal beş yaşındayken, gözleri önünde, camide öldürülen ve bu travmadan dolayı on dört yaşına kadar kekeme kaldığı babasının adı…

Babasının adı, ağzının tadı…

Yürürler, yürürler, yürürler… Savrun Suyu kıyısından, Savrun’un gözüne doğru, püren kokuları, sarıcaarı vızıltıları, envai tür kuş cıvıltıları, rüzgarın sesi, suyun nefesiyle yürürler ve Yörük çadırları kurulu konağa gelirler.

“Sarıkeçililere, Karakeçililere ne oldu? Nerede onlar?” der Yaşar Kemal, karşısına çıkan delikanlıya.

“Onlar, Yaşar Kemal’in romanlarında kaldı” cevabı hepsini şaşırtır.

“Yaşar Kemal karşınızda” diye takdim edilince çadırların birinden âmâ bir ihtiyarı getirirler.

“Seni dünya gözüyle gördüm ya, ölsem de gam yemem” der iki gözünün tekmili birden âmâ ihtiyar, tek gözü âmâ Yaşar Kemal’e.

Allah’ın şu işine bak ki, tek gözle iki koca adama, koca yürekli adama, dünyayı seyrettirir.

Meğer, o yörük çadırlarında her gece Yaşar Kemal’in romanlarını okurmuş çocuklar, yüksek sesle ve diğerleri de pür dikkat dinlermiş, hayal ederek.

İnanılır gibi değil.

Hayatım boyunca hiç püren görmedim, koklamadım, yalabuk, çakırdikeni görmedim, tam yüz kırk iki pınarla beslenen Savrun’u, Anavarzaları, Akçasaz’ı hiç görmedim ama şimdi görsem tek tek tanır, ayırt ederim; Yaşar Kemal’in romanlarını okumuş, içselleştirmiş olmaktan aldığım görgüyle…